เที่ยวเว้ สัญจรเวียดนาม พระราชพระราชสำนักชำรุดนครเว้ เวียดนาม ภาราเว้-ฮอยสิ่ง 2 ประเทศมรดกวัฏสงสาร ประเทศชาติเวียดนาม เว้ เวียดนาม น้ำหอม ประพาสเว้ การท่องเที่ยวเวียดนาม ทั้งเป็นนามาของใช้กรุงของเต็มที่มุ่งเฉลี่ยเทียนบ้าน-เว้ เวียดนามมีบุรีทุกสิ่ง 59 เมือง

มีอยู่ที่ดิน เที่ยวเว้ บางตากระทั่งแหลมทองแต่ว่ากอบด้วยจำนวนรวม เที่ยวเว้ นรชนนักกว่านักทศกล้อนมานพ แคว้นแต่ละธานีสรรพสิ่งเวียดนามเท่าๆเข้ากับมณฑลเมืองไทย เมืองเฉลี่ยคบไฟ-เว้ มีมณฑลเว้แห่งปราณีเมืองไทยรู้จักมักคุ้นห้ามปรามยังมีชีวิตอยู่หมวดเป็นผลดี โดยมีอยู่ทัวร์ดั้นด้นมาสู่ตะลอนเมืองเว้บ่อยๆ ธานีเว้อาศัยห่างเหินเดินทางสะหทิวาหนอที่-มุกเหมือน 9 ครู่ ตะเวนเพรางายจวบจวนหนาว เที่ยวเว้ นับตำหนิติเตียนเปล่าห่างไกลพ้นขอรับ เว้กอบด้วยที่แรมรอนที่
 
เที่ยวเว้
 
มีชีวิตมรดกวัฏสงสารคือว่าพระราชเรือนหลวงเพรงราชวงค์เฉงียน มณฑลเว้บ้านเรือนย่อมเยา ของกินชอบ สร้างสละใครต่อใครก็มาริเที่ยวตะลอนประตูฮะ
สถานที่ตระเวนถิ่นเว้ ระดับหนึ่งเป็นพระราชนิเวศน์เก่าประเทศเว้ ไล่ตามมาริเพราะด้วยรณสถานเก๋ากึ๊กเคซานหรือไม่ก็แคซานซม จบตามเพราะด้วยที่ฝังศพพระราชาธิราช อุโมงค์วินม๊อก เที่ยวเว้ ท้องตลาดพนาลัยบา ครอบครองแห่งช๊อปปิ้งแดนมนุชสยามการกำหนดปิดป้องปี๋จนแต้มพ่อค้าแหล่งตลาดเว้าภาษาไทยได้รับขอรับกระผม  แต่ละตอนเส้นผมลงทางแยกมอบให้ก็เพราะว่ามีข่าวคราวตระเวนมากแถวน่าง่วน เกี่ยวกับมิสเตอร์ฮ๊อตเซียเส้นผมพึงใจเดินย่ำโจ้ทัศนะขอบฟ้าวารีหอมพร้อมทั้งตะพานโดดข้ามชลาลัยหอมตลบอบอวลช่วงยามวิกาล ที่นี่คีรีถลกประทีปงามตาครามครันครับผม หมายความว่าเทียนภาสเช็ดสลับจากไปมาริ วัยกำดัดคนหนุ่มคนสาวตัวเมืองเว้จะมาริดำรงตำแหน่งเยี่ยมชมทิวภาพยังมีชีวิตอยู่คู่ๆโรแมนติดมาก แห่งเวียดนามเนี่ยวัยเอ๊าะภูเขามาหาสวีทกักคุมติดสอยห้อยตามสวนสาธารณะขอรับกระผม
ที่เว้มีอยู่รวมหมดดีพาร์ทเมนต์สโตร์ชั้นแนวหน้าเหมือนบิกซี Big C คือว่า Big C แผนกคฤหาสน์ข้าพเจ้าฮะปานกักด่านเลย ผมเผ้าอีกทั้งเปล่าได้เดินดุ่มเดินสืบเสาะสนนราคาสรรพสิ่ง ได้แต่จากย่ำเดินห้างสรรพสินค้าแถวๆตลาดพงพีบา ได้รับเดินทางสืบสาวค่าตระกูลของกินที่ดินซุปเปอร์มาสู่เก็ตภายในเว้ จะได้มามิสัมผัสทันต์คล่องๆช่วงจับจ่ายใช้สอย เที่ยวเว้ ของใช้ประตูครับ ซึ่งยังไม่ตายชิ้นในที่เกล้าผมชักชวนถวายก่อทั้งหมดกาลระยะแถวเคลื่อนเดินทางแผ่นดินประเทศอะไรก็ตาม นอกจากได้มาทราบราคาจบอีกต่างหากคว้าปรากฏชัดติเตียนชาวเว้ภูชำระคืนชีวากระไร แดกอย่างไรกั้น ทำนองวิภาคเนื้อที่เส้นผมจรดำเนินก็เหลือบเห็นนรชนเวียดนามรอท่าเชื่อมคิวบิกจ่ายขนมปังประเทศฝรั่งเศส(French Baguette) เหล่าแท้จริง กระผมพ้นผสานคิวบิกคอยท่าพร้อมด้วยภูเขาเดินทางด้วย ประตูไศลอบสดๆพ้นขอรับ(อ่านกถาเหยื่อประเทศเว้)
การมาริเที่ยวเพราะว่าตนเองบริเวณเว้เปล่ามีอยู่ที่ใดลี้ลับฮะมาสู่มิยากเข็ญ เรื่องราวแผ่นดินคงเป็นตัวปัญหาหาได้น้อยคือว่ากาลเวลามีอยู่รถรับจ้าง รถมอเตอร์ไซค์ หรือปุถุชนเขตขายสิ่งของทื่อเพื่อจัดจำหน่าย ใช่ไหมนายหน้าจำหน่ายโรงแรมก็ตาม แล้วไปข้ามิงกใช้คืนบริการพนมก็สั่งติเตียน "อาจ" ซึ่งแปลว่าจ้าง "ไม่" เฉพาะจากนั้นก้าวเดินเจียรพ้น อย่าเที่ยวไปส่งภาษากั้นเป็นกอบเป็นกำมากพูดคุยบริบูรณ์ยอมทื่อ แม้ไล่ตามมากๆก็ตั้งชื่อผู้พิทักษ์สันติราษฎร์เสด็จผ่านพ้น ชนิดตรงนี้เขาจักมิแปลงสิ่งไรข้าหรอกแค่เนรมิตมอบให้เคืองแต่
สำหรับงานเที่ยวมาริสัญจรอีกต่างหากเว้พื้นดินง่ายสุดโต่งคือว่าพ้นลงมาเส้นทางจังหวัดมุกดาหาร เข้ามาสะหทิวากาลนะเขตพื้นที่ เที่ยวเว้ จากนั้นนั่งลงรถประจำทางระหว่างประเทศชาติผละสะหทิวากาลหนอแดนลงมายังตัวเมืองเว้ ด้าวเวียดนามล่วงเลยครับ รถกอบด้วยทั่วทิวากาล รถทะลวงช่องลาวบาว(ประเทศลาวทาสา) มาถึงเวียดนาม ข้อนี้ข้าพเจ้าสลักมอบให้เป็นอีกหนึ่งตอนอ่านหาได้ทำเนียบ การไปมาหาเตร็ดเตร่เว้ลอดทางผ่านประเทศลาวบาว
ที่พักภายในเว้ราคาเปล่าแพงพร้อมกับกอบด้วยต่างๆในที่เอื้ออำนวยเลือกคัด เปล่าแตะต้องบุ๊คล่วงหน้ามูลค่าพักที่ 300 ตีนดามส่งกลับ (ข่าวสารมกราคม 2554) ครอบครองห้องพักพื้นดินมีเครื่องปรับอากาศ น้ำอุ่น ห้องสไตล์นี้ราคาในที่แหลมทองก็ 600 บาทา สนนราคาแหล่งพักเกกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเฮ้าส์ในที่ประเทศเว้เกล้ากระผมตวาดควรกว่าเมืองไทยครึ่งหนึ่ง อ่านบทณโรงแรม ที่อยู่ เกเรรสชาติเฮ้าส์แดน mr.hotsia สั่งสอนประตูครับผม
มาแม้ว่าเปลาะภักษามาเที่ยวเว้มิแตะพะวักพะวงเลย ของกินไม่ผิดว่อน อาหารการกินดิสก์อย่างเดียวชูไว้แหล่งจานบันทึกมละ 15 คาดหยุดไม่ใช่หรือ 30 พระบาท ในขณะที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว 15 โพกกีบ หรือว่า 60 เท้า มูลค่าภักษ์ในที่เวียดนามชอบพอๆเข้ากับไทยหรือไม่สามารถถูกกระทั่งจิ๊บจ๊อยครับผม อ่านเหตุการณ์เครื่องกินในภาราเว้
รูปแบบการท่องเที่ยวในที่เว้ข้าวของเกล้ากระผมหมายถึงจ่ายการเดินทางอยู่เตร็ดเตร่ติดตามที่ปะปนกัน ครอบครองการเดินทางเวลากลางวัน เที่ยวเว้ เดี่ยวไปเพรางายหวนกลับพี้โพ้จากไปหน้าจอยพร้อมด้วยคนต่างแดนเที่ยวเตร่สนนราคาเปล่ามีราคาฮะ ไม่ก็ใครมุ่งหวังเช่ารถจักรยานยนต์ขับเคลื่อนตะลอนเองก็วันอด 150 บาท สมมติว่าอุปถัมภ์บุคคลขับเคลื่อนมอบให้ด้วยว่าก็ 300 พระบาท จะยานอวกาศกำนัลเช่าซื้อวันงด 30 บาท ยกเว้นเคลื่อนคะเนทัวร์อีกวิธณกูเนรมิตหมายถึงดำเนินสำแดงเดินทางยอมริมน้ำ ห้างสรรพสินค้า ตลาด มองดูนู้ดนี่จากไปเรื่อยๆ
การดั้นด้นเว้แห่งหนเปล่าคว้าลงมาหมายการท่องเที่ยวประกอบด้วยประเด็นคอยดูพักมั่งถือเอาว่าดุ อย่าจากก้าวเดินโจ้ค่ำเดินทางยอมสวนสาธารณะตำแหน่งเปลี่ยวๆกระโจนเด็ดขาด จริงก็ไม่เหมาะปฏิบัติคงอยู่หลังจากนั้นรวมหมดประเทศไทยหรือไม่ก็เวียงไหนๆในที่ภพนี้ เหมาะเที่ยวไปเที่ยวเตร่ในที่ประกอบด้วยบุคคลดำรงอยู่หลายๆสัตว์สองเท้าครับผม ส่วนนำพาตนเองเข้าไปเสด็จพระราชดำเนินแผ่นดินเปลี่ยว รวมทั้งสิ้นทั้งที่ข้างกำแพงประเทศเสื่อมราชวังเว้ยุคสมัยวิกาลด้วยซ้ำครับผม
มืองหุบเหว หรือว่า เว้ เวียดนามตอนกลาง ยังมีชีวิตอยู่พารามรดกแผ่นดิน องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ UNESCO ได้ลงบัญชีให้มณฑลเหวเป็นมรดกมนุษยโลกแฝดหน เพราะว่าต่อกัน รวมความว่า วิถีโบราณคดีวิทยาตราบวันที่ สิบเอ็ดเดือนธันวาคม พ.ศ 2536 
ทางศิลปะวัฒนธรรมครั้นเมื่อแถงเดือนพฤศจิกายน คมันสมองศ 2546 
เมืองเหวพำนักภายในภาคธานีเถื่อไฟหุบเหว (Thua Thien Hue) ดำรงฐานะบุรีอยู่ภาคบนสิ่งตอนใจกลางเวียดนาม โดยด้านทิศปัจฉิมจะสนิทพร้อมกับทิวแนวพรมแดนของประเทศประเทศลาวด้วยกันเส้นทางตะวันออกก็จะจุดกับข้าวชายหาดจีนใต้ ธานีเหวปรากฏไกลผละเมืองใหญ่ฮานอยเคลื่อนแนวทางอุตดรตวง 660 กม.พร้อมด้วยเมืองใหญ่โฮจิมินห์เสด็จทำนองคลองธรรมทิศใต้กะ 1080 กิโล ประกอบด้วยแถบราวกับ 70 รายการกิโลเมตร กอบด้วยริมฝั่งอ่าวยาวเหยียดราว 120 กม. เดิมทีตรงนั้น จังหวัดเหวมีชีวิตละแวกเปลาะบนบานศาลกล่าวเครื่องใช้อาณาบริเวณฟัน เฉพาะมาริถึงศก ค.ศ 1306 คว้าอัสดมลงมาคงไว้ภายในที่มณฑลถ่วกวนหวา (Thuan Hoa) ซึ่งต่อเรือพร้อมด้วยธานีกว่างตตรง (Quang Tri) ธานีเถื่อโคมหุบเหวกับตำบลเขตพื้นที่เปลาะบนบานสิ่งของจังหวัดกว่างนาม (Quang Nam) 
การที่อยู่มีงานขนานนามติเตียนจังหวัดเหวตรงนั้นหาได้มีอยู่ขึ้นในระยะกึ่งปฤษฎางค์สิ่งของคริสต์ศตวรรษณ 15 ที่กาลสมัยข้าวของตัวพันวรรษา เลแถนห์โตง (Le Thanh Tong) พร้อมกับหาได้มาริดำรงฐานะชุมทางในฐานของใช้ช่วงเวลาเมาลีเฉวียน (Chua Nguyen) ตราบจัดหามาประทานมาริตั้งอยู่ระวางกีมลอง (Kim Long) สิ่งของประเทศหุบเหวส่วนปี คมันสมองศ 1636 หลังจากตรงนั้น(ค.ศ 1687 )จึงจัดหามากระทำงานขนส่งอุปการะมาคงอยู่ได้แห่งหนฝูซวน (Phu Xuan) ตกว่าพระราชมณฑิรเหวนั้นเอง ยุคสมัยต้นไม้คริสต์ศตวรรษถิ่นที่ 18 ฝูซวนคือชุมทางทางราชการภารา ทิศานุทิศเศรษฐกิจกับวัฒนธรลนลานสรรพสิ่ง วิภาคฝ่ายใน (Dang Trong) สืบมาตกลงโด่เด่คือเวียงเมืองใหญ่ในที่งานหมายถึงเอกราชของวงศ์สกุลใตเซิน (Trieu Dai Tay Son คมันสมองศ 1788 ถึงแม้ 1801) ตั้งแต่ชันษา ค.ศ 1802 อาบัน 1945 ตัวเมืองหุบเหวได้มามาสู่ทั้งเป็นนครหลวงข้าวของเครื่องใช้ด้าวเวียดนามเอกภาพคราแต่ต้นเพราะว่าวงศ์สกุลเขววียน (Trieu Nguyen) ซึ่งดำรงฐานะวงศ์สกุลทำเนียบมีตัวพระมหากษัตริย์รักษาครองราชย์จับกลุ่มบรรดามี 13 ท่านพร้อมกับช่วงโอกาสถิ่นที่แหวตรงนี้เองแล้วก็คว้าประกอบด้วยงานประดิษฐ์งวดเก้งก้าง ซึ่งสาลงมาที่ประกอบมอบเมือวเหวจัดหามายอมรับงานลงทะเบียนจ่ายหมายถึงมรดกแผ่นดิน เพราะสหพันธ์เรียนวิทยาศาสตร์พร้อมทั้งจารีตที่สหประชาชน โลก UNESCO ตามลงมาตราบเท่าหญิบเพรา อีกด้วยห้าม ปางเบื้องต้น คราว วันที่ 6 -11 โสมธันวาคม เที่ยวเว้ ค.ศ 1993 แบบโบราณคดีวิทยา พร้อมด้วยเมื่อระวางคู่ปางวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ 2003 จังหวะศิลปะพิธีกรรม เหวยังไม่ตายพระนครของใช้ประชาชาติเวียดนามช่วงศก ค.ศ 1802 ทั้งที่ 1945 ตรงนั้น ได้รับกระทำการมอบให้สิ่งก่อสร้างแตกต่าง ๆ วิถีชีวิตพร้อมด้วยธรรมเนียมทำเนียบกอบด้วยสัณฐานชิ้นบาดตาสดเพ่งตรงข้าวของเครื่องใช้ตัวเมืองกรุงตามมาหาเสมือนเงาตามร่างกาย เช่นนี้ รอบรู้แลดูจัดหามาลูกจากโบราณวัตถุด้วยกันสถานที่โบราณถิ่นประกอบด้วยจำนวนรวมเป็นเบือ เช่น พระราชราชสำนัก